|
|
| Rzeki
Europy |
Wołga
(ros. Волга, łac. Rha) – najdłuższa rzeka Europy, płynąca
przez Rosję. Długość - 3690 km, powierzchnia zlewni - 1380 tys.
km², średni roczny przepływ u ujścia 8000 m³/s (252
km³ rocznie).
Wołga ma źródła we wzgórzach Wałdaj, potem w swym
górnym biegu łączy ze sobą szereg małych jezior (Wceług,
Pieno, Wołgo, i inne). Płynąc wśród wzgórz
morenowych, tworzy głęboką dolinę. W środkowym biegu płynie przez
obniżenia Niziny Wschodnioeuropejskiej, początkowo w kierunku
wschodnim, a potem południowym. Na odcinku od Gorki do Wołgogradu
opływa od północy i wschodu Wyżynę Nadwołżańską w dolinie o
znacznej asymetrii brzegów: prawy brzeg jest wysoki, lewy
jest niski. W pobliżu Kujbyszewa tworzy charakterystyczne duże zakole
wokół odosobnionego wzniesienia Gór Żygulewskich.
Powyżej Wołgogradu oddziela się od Wołgi rzeka Achtuba,
która płynie równolegle przez około 520 km,
łącząc się z głównym nurtem licznymi odnogami i kanałami, w
końcu uchodzi do jednego z ramion delty wołżańskiej. Wołga uchodzi do
Morza Kaspijskiego w postaci olbrzymiej delty, która ma
powierzchnię około 13 tys. km² i tworzy ponad 80 ramion, a jej
roczny przyrost przekracza 180 metrów.
Dorzecze Wołgi:
Prawe dopływy: Oka, Sura, Swijaga
Lewe dopływy: Mołoga, Szeksna, Kostroma, Unża, Wietługa, Kama, Sok,
Samara
Rzeka od wysokości Wołgogradu nie ma żadnych dopływów.
Okres trwania pokrywy lodowej wynosi od 150 dni w górnym
biegu do 100 dni w dolnym. Wołga stanowi najważniejszą
śródlądową arterię wodną Rosji, żeglowna jest na długości
ponad 3400 km, od Rżewa do ujścia, a jej dorzecze obejmuje 41 tys. km
rzek spławnych i ponad 17 tys. km rzek żeglownych. W górnym
biegu posiada połączenia z Morzem Bałtyckim (Kanał Wołżańsko-Bałtycki)
i Morzem Białym (Kanał Białomorsko-Bałtycki). W dolnym biegu posiada
połączenia z Morzem Azowski i Morzem Czarnym (Kanał Wołżańsko-Doński).
Bezpośrednie połączenie kanałowe z Wołgą posiada także Moskwa (Kanał
im. Moskwy). Przewozy obejmują głównie: drewno, ropę
naftową, materiały budowlane, zboże i sól.

Rzeka Wołga
Energetyczne zasoby Wołgi zostały w dużym stopniu
wykorzystane przez
tzw. Wołżansko-Kamską Kaskadę Hydroenergetyczną. Dla celów
energetycznych oraz żeglugowych wybudowano na Wołdze sztuczne
zbiorniki: Iwankowski ("Moskiewskie Morze") o powierzchni 327
km², Uglicki o powierzchni 249 km², Rybiński o
powierzchni 4580 km², Gorkowski o powierzchni 1570
km², Kujbyszewski o powierzchni 6450 km², Saratowski
i Wogłogradzki o powierzchni - 3165 km². Dzięki zbiornikom tym
zmiejszono wahania poziomu wody w rzece dawniej przewyższające niekiedy
10 m, a u ujścia Kamy nawet 17 m.
Do największym miast położonych nad Wołgą należą: Twer, Czerepowiec,
Rybińsk, Jarosław, Kostroma, Niżny Nowogród, Czeboksary,
Kazań, Symbirsk, Togliatti, Samara, Saratów, Wołgograd,
Astrachań.
Dunaj
(łac. Danubius, ang. Danube, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna,
chorw. Dunav, serb. i buł. Дунав, rum. Dunăre, ukr. Дунай) - druga co
do długości rzeka Europy, w zlewisku Morza Czarnego. Długość - 2850 km,
powierzchnia zlewni - 817 tys. km².
Źródła Dunaju znajdują się w Schwarzwaldzie (Niemcy).
Wypływają tam niewielkie rzeki Brigach i Breg, które w
miejscowości Donaueschingen łączą się w Dunaj. Dalej rzeka płynie przez
Austrię, Słowację, Węgry, Chorwację, Serbię, oraz Bułgarię, Rumunię,
Mołdawię i Ukrainę aby w Rumunii rozległą deltą ujść do Morza Czarnego.
W delcie, która jest dawną zatoką wypełnioną osadami
rzecznymi, Dunaj dzieli się na 3 główne ramiona: Kilia,
Sulina i Święty Jerzy.
Dunaj płynie przez wiele dużych miast europejskich:
w Niemczech: Ulm, Regensburg
w Austrii: Linz, Wiedeń
na Słowacji: Bratysława, Komárno
na Węgrzech: Budapeszt, Dunaújváros, Mohacz
w Serbii: Nowy Sad, Belgrad
w Bułgarii: Ruse
w Rumunii: Brăila i Galaţi

Dunaj w
Budapeszcie Autor Gabor Eszes
|
|
|
|
| Info |

|
|